Susanne Heynemann

Van Susanne Heynemann hoorde ik voor het eerst op de kunstacademie. Het was 1966 en docent Abe Kuipers liet werk van haar zien: ‘De eerste vrouw in dit vak.’ Vijftien jaar later werd ik aan haar voorgesteld toen ik bij uitgeverij Wolters-Noordhoff in Groningen ging werken.  Tot mijn geluk is ze daar nog een jaar

Henk van Stokkom

Henk van Stokkom (1925-2019) is één van de nestors van de grafische industrie. Zevenendertig jaar diende hij de Eindhovense drukkerij Lecturis. Eerst als directie-assistent, vervolgens als procuratiehouder en de laatste vier jaar als commercieel directeur. Onder zijn vleugels ontwikkelde Lecturis zich tot dé kwaliteitsdrukkerij op het gebied van kunstuitgaven. Het binden van mensen en het

Donald Janssen

Halverwege de Tweede Wereldoorlog – precies een jaar voor D-day – werd ik in Den Haag geboren als zevende kind in een hervormd gezin met twee meisjes en vier jongens (1943). Drie weken later verhuisden we naar Amersfoort om de Haagse voedselschaarste te ontlopen. Maar ook in Amersfoort werden de laatste twee oorlogsjaren een heftige

Ad Werner

Ad Werner (1925-2017) werd opgeleid aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag volgens de beginselen van het Bauhaus. Tot afgrijzen van zijn voormalige docent Paul Schuitema begon hij als jong grafisch ontwerper met het maken van filmaffiches. Hij werkte jarenlang voor de HEMA, ontwierp voor populaire tijdschriften als Margriet, Elegance en Nieuwe Revu en

Kees Nieuwenhuijzen

Kees Nieuwenhuijzen (1933-2017) is een pragmatisch modernist, een ontwerper die niet al te veel theoretiseert over zijn vak. Het boek staat al vijf decennia centraal in zijn oeuvre, dat zich uitstrekt van literaire pocket tot fotoboek, van architectuurblad tot filmtitel, en van affiche tot postzegel. Uit al dat grafische werk van zijn hand – steeds

Andrew Fallon

Herengracht 567. TD Associatie voor Total Design N.V. staat er op het bord. Het is half negen ’s morgens op maandag 21 juli 1969. Hier ga ik twee maanden praktijkervaring opdoen. Ik bel aan. Mijn hart slaat over. Wachten. Iets langer aanbellen. Weer niets. Brutaal blijven aanbellen. Helpt ook niet, er is gewoon niemand. Misschien

Warren Lee

De roots van Warren (1944-2017) liggen in New York State, zo’n 100 kilometer boven New York City. Geboren in het oorlogsjaar 1944. Zijn vader sleet zijn dagen onder de zeespiegel, op oefening of in actie bij de US Navy. Warrens oudere broer en zus werkten later ook onder de banieren van het Pentagon. Zelfs in

Gerrit Noordzij

Gerrit Noordzij (1931) is van alles dat hij is – en wat hij is, is hij altijd met liefde en overgave – het meest schoolmeester. Daarover spreekt hij het vaakst en het meest bevlogen: ‘Van alle manieren waarop het verschijnsel mens zich kan manifesteren, is geen enkele mij liever dan de student’, zegt hij. ‘In

Wim Crouwel

Wim Crouwel. Er is al ruimschoots gezegd en geschreven. Over hem, door hem. Zijn biografie (geautoriseerd) is een precisiemonument en reikt tot zijn zeventigste. Wat kun je, wat moet je dan doen, tien jaar nadien? In Roots, op twaalf pagina’s binnenwerk? Je snelt, je zapt door zijn leven. Groningen. Willem Hendrik Crouwel. Kind van zijn

Cor Rosbeek

‘Kan niet bestaat niet’ en ‘ik verkoop geen drukwerk, ik verkoop vertrouwen’. Deze twee uitspraken van Cor Rosbeek, die jarenlang met zijn broer Jean de gelijknamige drukkerij in Nuth bestierde, typeren hem. De eerste uitspraak slaat op de inzet waarmee deze drukkerij sinds 1963 probeert het onderste uit de kan te halen aan kwaliteit en

Baer Cornet

Baer Cornet (1937-2014) is een Limburger, een Venlonaar. Hij is in de eerste plaats typograaf – een typograaf die houdt van schreefloze letters en vooral van de Monotype Grotesque. Dat is in zekere zin opvallend omdat je bij het vriendelijke, glooiende landschap van deze provincie, de zangerige taal van de bevolking en bij de geschiedenis

Harry Sierman

Jaren ’40 Leven; Harry Nico Sierman, geboren op 17 mei 1927, was de oudste van de vijf kinderen uit het tweede huwelijk van zijn vader, groothandelaar in bonnetterie. Hij groeide op in een degelijk, veilig, redelijk welvarend gezin aan Keizersgracht 68 in het katholieke Amsterdam. Op een middag zat hij met zijn broertjes weg te dromen

Frans Spruijt

Frans Spruijt (1923-2009) stond bekend als een betrokken drukker die kwaliteit leverde en iemand die altijd in was voor bijzondere projecten. Bijvoorbeeld de opmerkelijke reeks Spruijt-kalenders, de tentoonstellingen in de drukkerij en tal van publicaties waarbij hij nauw betrokken was. Bovendien was hij door de jaren heen gewaardeerd adviseur en bestuurslid van vele organisaties. Titus

Swip Stolk

De carrière van Swip Stolk (1944-2019) nam een aanvang toen hij op zijn vijftiende als leerling ging werken bij een reclamestudio. De grafische school en de avondopleiding van de Gerrit Rietveld Academie verliet hij allebei voortijdig. Hij botste met de conventies die daar heersten en met het schoolse karakter van de opleidingen. Hij heeft dus

Henk Gianotten

Toen ik Henk Gianotten (1940) trof voor een eerste gesprek met het oog op deze publicatie viel mij meteen op dat hij nog steeds midden in de grafische beroepspraktijk staat. Ons gesprek ging slechts terloops over het verleden, alsof het nog geen tijd was om terug te blikken. In plaats daarvan wisselden we gedachten uit

Ben Bos

In 1978 werd Ben Bos (1930-2017) uitgenodigd om lid te worden van de Alliance Graphique Internationale (AGI), een vereniging waartoe de crème de la crème van de internationale ontwerpwereld behoort. Het was voor Bos een glorieus moment: voor hem betekende het niets meer of minder dan de erkenning deel uit te maken van een zeer

Paul Mertz

Amsterdam, het Victorieplein, de Wolkenkrabber, het beeld van Berlage, de trams – dat is de plek waar Paul Mertz (1938) vlak bij werd geboren, waar hij terugkeerde en al weer lang woont en werkt. Een zondagskind, een adviseur, zoals op het raam van zijn kantoor staat, een stimulator van jonge kunstenaars en vormgevers en nog

Benno Wissing

Het is eind februari. Zojuist heeft Jan van Toorn vanuit Providence, Rhode Island, de portretten gemaild die hij deze week van Benno Wissing maakte, stilistisch keurig in de pas blijvend met de profielen die Aatjan Renders voor de serie Roots knipte. De winter 2005-06 was uitermate heftig aan de westkust van de Verenigde Staten. De sneeuw lag

Gerard Unger

’s Ochtends op 10 oktober 1974 stapte Gerard Unger (1942-2018) in Bussum op de trein naar het Duitse Kiel. Aldaar had hij bij de firma Hell een afspraak met Herr Peter Käpernick van de Schriftabteilung. Een van Hells uitvindingen was de Digiset, een zetmachine die de vormen van letters opbouwde door in hoog tempo kleine streepjes

Anthon Beeke

Ontwerper Anthon Beeke (1940-2018) is een straatkunstenaar van het zeldzame soort. Een affiche van Beeke is vrijwel altijd een provocatie van de openbare ruimte, dankzij zijn verontrustende beeldkeuze, zo strak uitgesneden dat het beeld bijna uit het kader lijkt te knappen. Zijn affiches tonen naakte, kwetsbare, onvolmaakte en gewonde lichamen en details van die lichamen.

Paul Hefting

Paul Hefting (1933-2018) is onder ontwerpers bekend als de man die bij de Dienst Esthetische Vormgeving van de PTT (KPN) de zo begeerde postzegelopdrachten vergaf en begeleidde. Anderen kennen hem als een nijver auteur op het gebied van kunst en grafisch ontwerpen. De lijst van zijn publicaties wordt aangevoerd door het grote boek Grafische vormgeving in

Bob Noorda

Tussen 1950 en ’51 volgde Bob Noorda (Amsterdam, 1927) de dagopleiding Reclametekenen aan het Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam (IvKnO). Hoewel de theorieën van het Bauhaus volop leefden aan het IvKnO, was deze opleiding toch zoveel mogelijk op de praktijk toegesneden. Dat kwam Noorda wel zo goed uit. Nadat hij als dienstplichtig soldaat in Indonesië

Eugene Bay

Het reizen zit Eugene Bay (65) in het bloed. Zijn vader werkte voor de diplomatieke dienst van Groot-Brittannië in steeds andere hoofdsteden van de wereld. Tot zijn elfde jaar woont Eugene achtereenvolgens in Turkije, Italië, India en Singapore. Daarna gaat hij in Engeland op de kostschool, Rodbourne College, in het midden van het land. Zijn

Jan van Toorn

9 november 1972. Die avond zat de grote zaal van Museum Fodor aan de Amsterdamse Keizersgracht vol. Ter gelegenheid van de tentoonstelling in dit museum over het werk van Jan van Toorn was een debat georganiseerd tussen hem en zijn collega Wim Crouwel. De aandacht van de zaal ging al snel uit naar de vermeende

Walter Nikkels

Zijn opleiding kreeg Nikkels aan de Academie van Beeldende Kunsten in Rotterdam, waar hij ‘Decoratieve en Monumentale Kunsten’ deed. Een later opgeheven afdeling, waar in de 50-er jaren van de vorige eeuw, de idee van een ‘Gemeenschapskunst’; een ‘ontworpen kunst’ werd gedoceerd. Na vier jaar kreeg hij zijn diploma. Twee vroege monumentale opdrachten maakte het

Iedere twee weken een nieuw artikel

Nog te verwachten Henk Gianotten, Frans Spruijt, Harry Sierman, Gerrit Noordzij, Baer Cornet, Cor Rosbeek, Wim Crouwel, Susanne Heynemann, Kees Nieuwenhuijzen, Ad Werner, Hein van Haaren, Ootje Oxenaar, Guus Ros, Simon den Hartog, Ben Harsta, Karel Treebus, Henk van Stokkom, Dick Bruna, Bart de Groot, Daphne Duijvelshoff van Peski, Rob Huisman, Will van Sambeek, Bart